Wyrzutnia pocisków rakietowych WP-8z

Muzeum Oręża Polskiego - Kołobrzeg


     Zespół konstruktorów Centralnego Naukowo-Badawczego Poligonu Artyleryjskiego w Zielonce k/Warszawy w latach 1959/1960 opracował na potrzeby sformowanej w 1957 roku dywizji powietrzno-desantowej wyrzutnię pocisków rakietowych WP-8z kalibru 140mm. Wyposażono w nią pododdział wsparcia artyleryjskiego tej dywizji - 5 dywizjon artylerii mieszanej.
     Wyrzutnia zbudowana została w oparciu o elementy uzbrojenia znajdujące się już na wyposażeniu Wojska Polskiego (wyrzutnia -z wyrzutni BM-14, łoże i podwozie - armata ppanc wz.42, celownik - armata dywizyjna wz.42).
     Wyrzutnia pocisków rakietowych WP-8z pozostawała na uzbrojeniu do lat 80-tych XX wieku.
Pociski można było odpalać pojedynczo lub salwami.

Dane taktyczno-techniczne WP-8z:
kaliber 140,4 mm
pociski odłamoko-burzące M-14-OF:
- długość - 108,5cm,
- masa 39,6kg
- głowica bojowa - 4kg
długość w położeniu marszowym: 3,52m
szerokość: 1,615m
wysokość: 1,38m
długość prowadnicy: 1,3m
masa wyrzutni nie załadowanej: 750kg
maksymalna donośność: 9,8km
odpalenie salwy 8 pocisków: 10 sekund
maksymalna prędkość pocisku: 400 m/s
prędkość holowania po drogach utwardzonych 60 km/h, polnych - 25km/h
możliwość zrzutu na platformie desantowej.
Produkowana w Polsce w latach 1964-1965.

Zdjęcia przedstawiają wyrzutnię pocisków rakietowych WP-8z znajdującą się w Muzeum Oręża Polskiego - stan na 08.2013r.


Bibliografia:
Ilustrowana encyklopedia techniki wojskowej.
http://www.militarium.net/viewart.php?aid=495%20historia