Samolot myśliwsko-bombowy Suchoj Su-7BKŁ.

Muzeum Orła Białego w Skarżysku Kamiennej.

     Kiedy w okresie "Zimnej Wojny" do arsenałów NATO i państw Układu Warszawskiego wprowadzono taktyczną broń jądrową, Polska również nie pozostała w tyle. Na początku lat 60-tych polskiemu lotnictwu wyznaczono zadania na wypadek wybuchu wojny. Nasze lotnictwo miało wykonać "korytarza atomowy" na północno-zachodnim kierunku uderzeniowym Europy. Tym "korytarzem" miały ruszyć polskie i sowieckie wojska na tereny zajęte już przez NATO (czyli tereny ówczesnego DDR).
W tym celu Polska zakupiła pułk samolotów myśliwsko-bombowych Suchoj Su-7. Choć główne uderzenia miały zostać wykonane przez cztery brygady rakiet operacyjno-taktycznych R-170, to samoloty Su-7 miały wykonać uderzenia uzupełniające. Jednak głównym zadaniem polskich samolotów miało być wywalczenie przewagi w broni jądrowej, czyli zniszczenie jak największej ilości nosicieli tej broni u przeciwnika.
     Do przeszkolenia i przekształcenia w pułk "nosicieli broni atomowej" wybrano 5 Pułk Lotnictwa Myśliwsko-Szturmowego z Bydgoszczy, należącego wówczas do 16 Dywizji Lotnictwa Myśliwsko-Szturmowego.

     26 czerwca 1964 do pułku dotarło sześć samolotów Suchoj Su-7BM (53 serii produkcyjnej). W tym czasie odbywało się również w ZSRR przeszkolenie pierwszej grupy pilotów i techników. Szkolenia odbywały się w Wyższej Oficerskiej Szkole Lotniczo-Technicznej w Krasnodarze i trwały aż do roku 1970.
     7 lipca 1966 przyjęto na stan pułku (noszącego od 1.06.1966 nazwę: 5 Pomorski Pułk Lotnictwa Myśliwsko-Szturmowego) kolejnych 12 samolotów Su-7, tym razem już w wersji Su-7BKŁ, pochodzących z 60 serii produkcyjnej.
Pułk brał udział w ćwiczeniach państw Układu Warszawskiego, między innymi - po raz pierwszy polskie "suczki" wzięły udział w manerwach "Burza Październikowa", przeprowadzonych w NRD w październiku 1966 roku, kolejne wykonywał najczęściej współdziałając z 11 Dywizją Pancerną, będącą związkiem taktycznym przygotowanym do wykonania "korytarza atomowego" na terenie nieprzyjaciela.
W czasie takich ćwiczeń w dniach 10-11 marca 1968 roku po raz pierwszy zrzucono z samolotu Su-7 imitator bomby atomowej IAB-500.
     Za dostarczenie i podwieszenie bomb atomowych odpowiadali sowieccy technicy. Polscy piloci i technicy nie byli przeszkoleni w obsłudze tej broni.
Na pilotów samolotów przenoszących tą broń wyznaczano głównie członków PZPR, "ideologicznie bez zarzutu", oraz - co ciekawe - pilotami mogli być tylko... nieżonaci.

     Ostatnia dostawa samolotów Suchoj Su-7BKŁ dotarła do 3plms kwietniu/maju 1972.
W sumie w Polskim lotnictwie służyło:
- 6 samolotów Suchoj Su-7BM
- 31 samolotów Suchoj Su-7BKŁ
- 8 samolotów Suchoj Su-7U
W grudniu 1988 roku rozpoczął się proces wycofywania tych samolotów z Polskiego Lotnictwa.
We wrześniu 1990 roku ostatnie samoloty przebazowano do składnicy w Mierzęcicach. Większość z nich złomowano, kilka znajduje się w polskich muzeach.

     Suchoj Su-7 został oficjalnie oblatany 7 września 1955. W drugiej połowie 1960 roku rozpoczęto przygotowania do produkcji seryjnej w zakładach w Komsomolsku nad Amurem, a styczniu 1961 roku Su-7B został oficjalnie przyjęty na uzbrojenie radzieckiego lotnictwa wojskowego. Produkowany do roku 1971 przechodził wiele modernizacji.

      Dane techniczne Su-7BKŁ
Konstrukcja: metalowa, półskorupowa
Załoga: 1 pilot
Długość całkowita: 18,055m
Rozpiętość skrzydeł: 9,309m
Wysokość samolotu: 5,157m
Zasięg maksymalny: 1630km
Masa własna samolotu: 8937kg
Masa startowa z 2 bombami 500 kg i 2 zbiornikami dodatkowymi: 14530kg
Prędkość maksymalna: 2070km/h
Pułap: 17200m
Napęd: silnik turboodrzutowy AL-7F1-250 - Ciąg z dopalaniem 93,12 kN
Uzbrojenie
2 działka NR-30 kal. 30 mm, 6 węzłów podwieszeń dla bomb, niekierowanych pocisków rakietowych, zbiorników dodatkowych.

Samolot myśliwsko-bombowy Suchoj Su-7BKŁ o numerze 7809 (numer burtowy 809) został wyprodukowany w czerwcu 1971, przyjęty na stan polskiego lotnictwa 07.09.1971 roku, spisany i przeniesiony do 29.08.1990 roku.
Obecnie jest eksponatem Muzeum Orła Białego w Skarżysku-Kamiennej. Stan na: 08.2011.

Bibliografia:
- kwartalnik historyczno-modelarski Militaria vol.3 no.1/97 oraz vol.3 no.2/97
- nowa Technika Wojskowa 1/1997, 2/1997