ASU-85

lekkie działo samobieżne

     Skonstruowane i przyjęte w latach sześćdziesiątych XX wieku przez Armię Czerwoną działo ASU-85 (awiadesantnaja samochodnaja ustanowka - ASU) stanowiło podstawowe wyposażenie oddziałów artylerii jednostek desantowych.
Jednak ze względu na ciężar - nie mogło być desantowane, a tylko dostarczone na pokładzie samolotów transportowych na wcześniej przygotowane lądowiska.
     Do Polski działa ASU-85 trafiły około roku 1965, i trafiły na wyposażenie dywizjonu artylerii 6 Pomorskiej Dywizji Powietrzno-Desantowej.
Działa te wzięły udział w wielu ćwiczeniach Układu Warszawskiego ("Odra-Nysa" 1969 Polska, "Braterstwo Broni" 1970 NRD), jak również w inwazji wojsk Układu Warszawskiego na Czechosłowację (Operacja "Dunaj" -1968).
     Z uzbrojenia polskiej armii zostały wycofane w połowie lat siedemdziesiątych XX wieku.
     W tej chwili kilka z nich można oglądać w polskich muzeach.


dane taktyczno-techniczne:
załoga - 4 osoby
długość całkowita - 844cm
długość kadłuba - 624cm
szerokość - 297cm
wysokość - 194cm
masa własna - 1870kg
masa całkowita - 15,5t
uzbrojenie - armata 85mm D-70 + 1 karabin maszynowy 7.62mm PKT
prędkość max - 45km/h
zasięg - około 350km



ASU-85 w polskim wojsku - zdjęcia pochodzą z książki "XXX lat LWP - 1947-1977".

     Poniższe zdjęcia przedstawiają egzemplarz stojący w Muzeum Orła Białego w Skarżysku-Kamiennej. Zdjęcia pojazdu w ciemnozielonym kolorze pochodzą z roku 2007, pozostałe pochodzą z sierpnia 2011 roku. Widać na nich wpływ warunków atmosferycznych na kolor ASU-85.