Sądecki Park Etnograficzny

Nowy Sącz

     Cudze się chwali, a o swoim nie pamięta...
Tak mógłbym zacząć opisywanie Muzeum Skansenowskiego w Nowym Sączu, do którego mam kilkanaście minut marszu w tempie spacerowym, a do którego zaglądam raz na kilka lat...
     Budowę Sądeckiego Parku Etnograficznego (bo tak właśnie nazywa się nasz skansen) rozpoczęto w 1969r, a pierwsi zwiedzający mogli go zwiedzić w roku 1975.
Zabytki wchodzące w jego skład zajmują niemal 20 hektarów powierzchni.
     Na tym terenie zmieściły się zabudowania niemal wszystkich grup etnicznych, zamieszkujących Sądecczyznę: między innymi Lachów Sądeckich, Górali Sądeckich, Łemków oraz Pogórzan.
W centrum skansenu znajduje się dwór szlachecki z XVII wieku. Otaczają go zagrody chłopskie, chaty kowala, zielarki, zabudowana kolonistów, budynki gospodarcze i wiejska szkoła. We wszystkich budynkach zachowane jest oryginalne wyposażenie - meble, naczynia, zastawy, obrazy, ubrania. Co ciekawe (i ważne) - wszystkie zabudowania i wyposażenie są oryginalne.
     Całość uzupełnia kościół rzymskokatolicki z 1739 roku, cerkiew prawosławna z 1789 roku, kościół ewangelicki z 1809 roku. W Skansenie jest niemal 100 budynków i kilka tras do zwiedzania - warto zarezerwować sobie cały dzień na obejrzenie chociaż części ekspozycji.

      Z drugiej strony skansenu znajduje się Miasteczko Galicyjskie - zrekonstruowane w ostatnich latach przedstawia małomiasteczkową zabudowę austro-węgierskiej prowincji z XIX wieku. Szewc, apteka, zegarmistrz, dentysta, a przede wszystkim "Zakład fotograficzny" wraz z pięknym wyposażeniem i fotografem świetnie znajacym swój warsztat - to również warto zobaczyć.
     A, że wszystkiego na raz zwiedzić się nie da - na pewno warto w te miejsca powrócić.