Vought F4U-5N Corsair

VMF(N)-513 - Nocny Dywizjon Myśliwski Marines
bitwa o zalew Chosin - Korea 1950r.

Skala 1:72      Revell 04143

     Kolejnym modelem w mojej kolekcji z okresu Wojny Koreańskiej - po F-84 Thunderjet "Four Queen" - jest samolot F4U-5N Corsair. Sławę zdobył na Pacyfiku, zyskując sobie miano "Świszczącej Śmierci" wśród żołnierzy i pilotów japońskich, a szacunek pilotów i amerykańskich wojaków, którzy cenili w Korsarzu szybkość, odporność na uszkodzenia oraz ilość przenoszonego uzbrojenia.
Sprawdził się również w kolejnym konflikcie - Wojnie Koreańskiej, jako samolot myśliwski i wsparcia, nocny myśliwiec i samolot rozpoznawczy.

     Prezentowany poniżej F4U-5N Corsair należał do 513 Nocnego Dywizjonu Myśliwskiego US Marine Corps (VMF(N)-513) - jednego z pierwszych dywizjonów amerykańskiego lotnictwa, który wziął udział w walkach w Korei. Podczas zbierania materiałów do tego modelu poznałem jego historię, historię pilota M.L. Berga. Oraz historię bitwy o Chosin.

     Bitwa o jezioro Chosin to jedna z największych i zarazem nielicznych porażek Marines.
Sam zbiornik jest sztucznym zalewem znajdującym się w północno-wschodniej części Półwyspu Koreańskiego. Z portu Hungnam prowadzi do jego zachodniego brzegu 126 kilometrowa droga, która potem rozwidla się, otaczając jezioro z obu stron.
Na drogę tą, którą ochraniało niecałe dwanaście tysięcy żołnierzy z amerykńskiej 1 Dywizji Marines i kilku innych jednostek 27 listopada 1950 roku ruszyła ofensywa "ochotniczej" chińskiej 9 Armii w sile około 200 000 ludzi.
     W tym trudnym, dzikim, górzystym terenie, po którym którym wiła się wąska, jednopasmowa, momentami żwirowa droga broniły się nieprzygotowane do takich warunków 3, 5 i 7 Pułk Marines. Wsparcie przez większość czasu utrudniała "nielotna" pogoda i temperatura, która spadła do około -30 stopni Celsjusza. Podczas toczonych przez dwa tygodnie walk i odwrotu do Hungnam Amerykanie stracili w tej akcji ponad 50% ludzi. Ewakuacja z portu Hungnam zakończyła się 24 grudnia, a już 25 grudnia zajęły go wojska CHRLD. O tych, którzy przeżyli piekło zimy i walk z chińskimi wojskami w Marines mówi się z szacunkiem - "Nieliczni"...

     W takich warunkach lotnictwo US Marine Corps, a dokładnie 513 Nocny Dywizjon Myśliwski "Nightmares" utracił w dniu 30 listopada 1950 roku Corsaira podczas nalotu w pobliżu Kudam-ni. Pilotowany przez majora Marvina Lelanda Berga F4U-5N po uszkodzeniu silnika rozbił się w okolicach zbiornika Chosin. Pilot najpierw został uznany za zaginionego w akcji, a po trzech latach (3 grudnia 1953r.) został wpisany na listę poległych.
Major M.L.Berg za swoją służbę został uhonorowany Medalem Lotniczym, Medalem Purpurowego Serca, i wieloma innymi odznaczeniami.

Model
     Wydany przez firmę Revell F4U-5 Corsair to "przepak" modelu firmy Italeri. Niemcy dołożyli do niego tylko swoją instrukcję i kalkomanię i tym samym... strzelili sobie w kolano. Ponieważ dołączone oznakowania dotyczą Corsaira, ale w innej wersji. Dokładnie F4U-7. A to jednak spora różnica.
Modelarzom pozostaje wybór - albo wykonać wersję -5 i dołożyć inne kalkomanie, albo przedłużyć kadłub modelu o ok.5mm pomiędzy krawędzią natarcia skrzydła, a osłoną silnika i użyć oznaczeń zestawowych.

      Model skleja się bezproblemowo, choć trzeba uważać na łączeniu kadłuba ze skrzydłem, a szpachlówki używałem w ilościach minimalnych. Warto przed wybraniem wersji przejrzeć zasoby internetu, bo Corsairy są dość dobrze obfotografowane. A rozmieszczenie anten dość sporo się różni pomiędzy tym, co oferuje producent, a tym, co pokazują zdjęcia. Swojego Corsaira postanowiłem obwiesić uzbrojeniem maksymalnie, jak się da i jak pokazywały zdjęcia.
     Udało się mi zakupić kalkomanie od oryginalnego modelu F4U-5N Corsair z Italeri, co pozwoliło mi wykonać model samolotu biorącego udział w bitwie o zbiornik Chosin.
Do modelu dołożyłem więc podwieszane rakiety HVAR i zbiorniki na napalm. Wszystko to z pozostałości po innych modelach, bo Revell dodaje tylko podwieszany zbiornik paliwa.
     Malowanie - podkład z puszki i na to metalizery pod miejsca wytarte i zużyte. Granatowy to Pactra 120 Dark Sea Blue. Wnęki podwozia (tak płytkie, że niemal ich nie ma) oraz wnętrze kabiny to Pactra A35 US Interior Green. Rakiety to odcienie szarości, a zbiorniki na napalm pociągniete Yellow Zink Chromate też Pactry. Były to najczęściej zaadaptowane do tej roli zbiorniki paliwa o pojemności 76 galonów, po wlaniu cieczy zapalającej w miejsce korka wlewu paliwa wkręcano zapalnik. Aby nie pomylić ich ze zbiornikami paliwa malowano je Zinc Chromate Yellow.
     Po obejrzeniu zdjęć mojego Corsair'a (aż dwa ;)) nie zdecydowałem się na zrobienie śladów eksploatacji, ponieważ ten samolot był czysty, bez obić itp. Sproszkowanymi suchymi pastelami wykonałem tylko ślady spalin i "przykurzyłem" podwozie i wnęki. Linki anteny to nić wyciągięta z rajstopy.
     Efekt trzech tygodni pracy przedstawiam na zdjęciach.



Bibliografia:
C.Piotrowski, P.Taras - "Korea 1950-53" seria: Kampanie Lotnicze Nr003 - AJ-Press 1994
http://en.wikipedia.org/wiki/Battle_of_Chosin_Reservoir - dotęp dn.25.12.2014
https://100thbg.com/index.php?option=com_bombgrp&view=personnel&id=335&Itemid=122 dn.18.12.2014
http://www.dtic.mil/dpmo/korea/reports/air/korwald_info_1310.htm dotęp dn.20.12.2014
http://aviation-safety.net/wikibase/wiki.php?id=84048 dotęp dn.24.12.2014
http://www.koreanwar.org/html/units/usmc/vmfn513.htm dotęp dn.24.12.2014
http://www.mocavo.com/Major-Marvin-Berg-Us-National-Archives-Korean-Casualty-National-Military-Personnel-Records-Index-Feb-13-1950-Dec-31-1953/07219430986739013209 dotęp dn.24.12.2014
https://www.flickr.com/photos/my_public_domain_photos/7000900749/ dotęp dn.10.01.2015